ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին ընդառաջ կենսաթոշակների բարձրացման մասին հայտարարությունը, իմ կարծիքով, զուգահեռներ է անցկացնում Գյումրիի ավագանու ընտրությունների ժամանակ տեղի ունեցած միջադեպի հետ, երբ 75-ամյա Կիմա տատիկին մեղադրում էին ընտրակաշառք վերցնելու մեջ։
Ինչպես ես նշել եմ, Կիմա տատը մինչ օրս քննության տակ է միայն այն բանի համար, որ ցանկացել է իր տանը ջուր ունենալ։ Ըստ դատախազության վարկածի՝ նա «համաձայնություն է տվել իր համար ջրագիծ անցկացնելուն»։
Այդ համատեքստում ես հարցում եմ՝ ինչպես կարելի է բնութագրել վարչապետի հայտարարությունը, որը նախատեսում է ապրիլի 1-ից երկրում կենսաթոշակները 10 հազար դրամով բարձրացնել, սակայն այդ աճը չի ամրագրվել 2026 թվականի պետական բյուջեում։
Իմ հարցը կարելի է ձևակերպել այսպես․ «Միթե՞ սա նախընտրական ընտրակաշառք չէ, միթե՞ Կիմա տատիկին նույն բանի համար չեն մեղադրում»։
Այն փաստը, որ մեր երկրում կենսաթոշակների մակարդակը խայտառակ ցածր է, կասկած չի հարուցում։ Սակայն դրանց բարձրացումը, որը չի ապահովված երկարաժամկետ ֆինանսական հիմքով, կարող է ընկալվել որպես ընտրական նպատակներով կատարված քայլ։
Հիշեցնեմ, որ 2025 թվականի մարտի 30-ին Գյումրու ավագանու ընտրությունների ժամանակ հայ իրավապահները ընդդիմադիր թեկնածուներից մեկի օգտին, իբր, կեղծիքներ կատարելու մեղադրանքով ձերբակալել էին Կիմա տատիկին։ Այս իրադարձությունը հանրային լայն արձագանք է ստացել, քանի որ այն առնչվում է երկրի քաղաքական կյանքի կարևոր ոլորտների՝ ընտրական գործընթացի և սոցիալական աջակցության հետ։
